پارتیشن استایل هارد چیست؟

فضای موجود بر روی هارد دیسک را می توان به چند قسمت تقسیم کرد ، که آن را پارتیشن بندی هارد می نامند.برای این تقسیم بندی قوانینی وجود دارد که این در چهارچوبی به نام پارتیشن استایل تعریف می شوند.

پارتیشن استایل یا به عبارتی ساختار پارتیشن نشان می دهد که هر پارتیشن دقیقا از کجای هارد شروع می شود و کجا به انتها می رسد ، همچنین مشخص می کند به چه نحوی اطلاعات در پارتیشن ذخیره سازی می شوند. در پارتیشن هایی که قابلیت بوت شدن دارند نیز اطلاعات و کدهای راه انداز سیستم عامل در ابتدای پارتیشن که به آن MBR می گویند ذخیره می شود. در حال حاضر دو نوع پارتیشن استایل رایج وجود دارد. MBR و GPT

پارتیشن استایل MBR

MBR مخفف کلمات Master Boot Record است که برای اولین بار در سال ۱۹۸۳ با IBM PC DOS 2.0 معرفی شد. دلیل این نامگذاری وجود بخش مخصوص به بوت سیتم عامل است که در ابتدای هارد قرار دارد. که حاوی یک بوت لودر برای سیستم عامل نصب شده و اطلاعات مربوط به پارتیشن های منطقی هارد است. بوت لودر به یک کد کوچک یک بیتی می گویند که عموما بوت لودر بزرگتر را از یک پارتیشن دیگر بر روی درایو بارگیری می کند. اگر روی هارد ویندوز نصب شده باشد بیت اولیه بوت لودر ویندوز در این قسمت قرار می گیرد. بنابراین چنانچه ایرادی برای این قسمت رخ دهد سیستم عامل راه اندازی نمی شود و با پیغام Missin Oprating System مواجه می شوید. البته این امکان وجود دارد که بدون نصب مجدد سیستم عامل بوت لودر ذخیره شده در MBR را تعمیر نمود و مجدد سیستم عامل را اجرا کرد.

محدودیت های MBR

ایم پارتیشن استایل نه تنها قدیمی شده است بلکه محدودیت هایی نیز دارد ، برای مثال MBR تنها دیسک های زیر ۳ ترابایت را پشتیبانی می کند. همچنین تنها چهار پارتیشن را بصورت Primary می توان بر روی آن ساخت و در صورتی که به پارتیشن های بیشتری نیاز دارید باید ابتدا یک فضایExtend بر روی هارد ایجاد نموده و پارتیشن های بعدی را روی این فضا بسازید که این کار به نظر کمی غیر منطقی می آید. در تصویر زیر فضایExtend volume به رنگ آبی نمایش داده شده است. عدم وجود یک بکاپ از MBR در جای دیگری از دیسک جهت بازیابی بوت لودر در صورت خراب شدن MBR یکی دیگر از نقاط ضعف این پارتیشن استایل محسوب میشود.

پارتیشن استایل GPT

پارتیشن GPT یک استاندارد جدید است که به مرور جای MBR را گرفت و شامل محدودیت های آن نیز نمی شود.درایوهای GPT می توانند ظرفیت های بسیار بالایی را پشتیبانی کنند و این پارتیشن استایل اجازه می دهد تا به تعداد نامحدودی بر روی هارد خود پارتیشن بسازید. البته سیستم عامل ویندوز تنها اجازه می دهد تا ۱۲۸ پارتیشن در درایو GPT ساخته شود.

از تفاوت های GPT و MBR می توان به این اشاره کرد که در یک دیسک MBR، اطلاعات پارتیشن بندی و بوت در یک مکان ذخیره می شود و اگر این داده ها Over write شده یا خراب شوند ، راه اندازی سیستم عامل با مشکل مواجه خواهد شد. در حالی که GPT چندین نسخه از این داده ها را در فضاهای مختلف دیسک ذخیره می کند، به همین دلیل این پارتیشن استایل بسیار امن تر از MBR بوده و می تواند در صورت خرابی اطلاعات مربوط به پارتیشن ها آنها را بازسازی کند. در پارتیشن استایل MBR هیچ راهی برای دانستن میزان سلامت داده ها وجود ندارد و زمانی شما متوجه خرابی MBR میشوید که دیگر کار از کار گذشته و سیستم بوت نمیشود.
با توجه به این موارد می توان نتیجه گرفت که GPT بسیار قابل انعطاف تر از MBR بوده و همچنین از امنیت بالاتری نسبت به رقیب خود بهره مند است.البته باید این را نیز در نظر بگیرید که همه ی کامپیوتر های جدید که میان افزار آنها توسط رابط کاربری UFEI اجرا می شوند تنها از GPT پشتیبانی می کنند و در صورت بوت یک سیستم بوسیله ویندوز ، مک و لینوکس با حالت UFEI صرفا باید آن را بر روی یک درایو با پارتیشن استایل GPT نصب نمود.